Διαβάστε το άρθρο μου στο capital.gr


Η επενδυτική αναγέννηση της Ευρώπης και η Ελλάδα

Τρίτη, 17 Μαρτίου 2015
Της Νίκης Τζαβέλα

Την προηγούμενη εβδομάδα, ο Πρόεδρος Γιούνκερ, έκανε μια πολύ σημαντική δήλωση, που αφορά κυρίως χώρες που βρίσκονται σε οικονομική εποπτεία. Διευκρίνισε ότι το Ευρωπαϊκό του Σχέδιο Στρατηγικών Επενδύσεων δεν αποκλείει την ανάγκη δημοσιονομικής πειθαρχίας.

Τα μέτρα αυστηρής δημοσιονομικής πειθαρχίας, έχουν οδηγήσει κράτη – μέλη να περιμένουν ως μάννα εξ ουρανού, το λεγόμενο «Πακέτο Γιούνκερ» ως μια νέα, επιπλέον πηγή χρηματοδότησης για (κυρίως) την κοινωνική τους πολιτική.

Σπεύδει λοιπόν, ο Πρόεδρος της Επιτροπής με δηλώσεις του, να υπενθυμίσει ότι το «Πακέτο» προορίζεται για την χρηματοδότηση Ευρωπαϊκών Στρατηγικών Επενδύσεων, και να μας επαναφέρει στο θέμα, που είναι «Ανάπτυξη –Απασχόληση». Σε γενικές γραμμές, στα πλαίσια της οικονομικής σύγκλισης, ξεκινά και η συγκέντρωση των επενδύσεων της Ένωσης, σε ένα Hub, στο οποίο βαθμιαία θα συγκεντρώνονται οι επενδύσεις στην Ευρώπη, στρατηγικού και μή στρατηγικού χαρακτήρα (θα συμπεριληφθούν και Μικρομεσαίες επιχειρήσεις)

Εξετάζοντας το νομοσχέδιο που είναι σε διαβούλευση αυτή την περίοδο με τίτλο Ευρωπαϊκό Ταμείο Στρατηγικών Επενδύσεων, είναι πολλά τα αδύναμα σημεία που μπορούμε να εντοπίσουμε.

Υπενθυμίζουμε ότι το όλο εγχείρημα θα βασιστεί σε ένα ποσό 20 δισ. ευρώ (πάνω – κάτω) που θα βάλει η Ευρωπαϊκή Ένωση και σε συνεργασία με την Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων θα προσπαθήσει να μοχλεύσει από τον ιδιωτικό τομέα επενδύσεις 320 δισ. ευρώ, δίνοντάς τους την εγγύηση της Ευρωπαϊκής Ένωσης και της Ευρωπαϊκής Τράπεζας Επενδύσεων. Στο αρχικό κεφάλαιο μπορούν να συμμετέχουν κράτη, τράπεζες κ.λπ.

Αδύναμα σημεία του νομοσχεδίου που έχουν συγκεντρώσει τα περισσότερα σχόλια μέχρι τώρα είναι:

1) Πώς θα γίνει η επιλογή των σωστών επενδύσεων;

Η αρχική επιτροπή επιλογής, είναι ι κρατικοί φορείς, οι οποίοι και στέλνουν τις εθνικές προτάσεις στην σχετική Επιτροπή των Βρυξελλών. Ο ιδιωτικός τομέας, ο οποίος θα κληθεί να επιλέξει, να ρισκάρει και να χρηματοδοτήσει τα έργα, απουσιάζει εντελώς από την αρχική επιτροπή επιλογής.

Στην Ελλάδα από τα ΜΜΕ, μάθαμε την λίστα των έργων που είχε αποστείλει η προηγούμενη Κυβέρνηση. Πάλι από τα ΜΜΕ μάθαμε ότι η παρούσα Κυβέρνηση «επανυπέβαλε» λίστα έργων για το Σχέδιο Γιούνκερ, χωρίς να ενημερωθούμε ποιά και από ποιους έγινε η επιλογή.

Αν το Σχέδιο Γιούνκερ είναι ένα από τα εργαλεία της Ευρωπαϊκής Αναπτυξιακής Αναγέννησης (και κατ’ επέκταση και της Ελληνικής Ανάπτυξης) απαιτείται διαφάνεια και η συμμετοχή των παραγωγικών τάξεων που (ουσιαστικά) θα κληθούν να το χρηματοδοτήσουν.

2) Στο νομοσχέδιο, προβλέπεται ότι είναι δυνατή η «σύμπτυξη» των Διαρθρωτικών Ταμείων και πλήθος άλλων Οικονομικών εργαλείων (Horizon 2020, Connecting Europe Facility κ.λπ.) με το εν λόγω ταμείο.

Αν πάμε έτσι, οι δαιδαλώδεις διαδικασίες θα γίνουν ακόμη χειρότερες. Το Juncker’s Plan, θα πρέπει να αυτονομηθεί σ’ αυτή την φάση, μέχρι να δούμε πως λειτουργεί.

3) Στα καθ’ ημάς:

Οι τομείς που ρητά αναφέρονται ότι θα προωθηθούν για την αναπτυξιακή αναγέννηση της Ευρώπης, είναι οι τομείς που εδώ και 40 χρόνια αναφέρονται στα Ευρωπαϊκά 5ετή σχέδια: Δίκτυα μεταφορικά, ψηφιακά, ενεργειακά (δημιουργία και αναγέννηση των ευρωπαϊκών δικτύων που θα δομήσουν την ενιαία αγορά) καθώς και οι Νέες Τεχνολογίες.

Άποψή μου είναι ότι θα πρέπει οι Έλληνες αρμόδιοι (όποιοι είναι) να προωθήσουν και την συμπερίληψη:

α) του τομέα του Τουρισμού. Η αυξανόμενη καταναλωτική δυνατότητα των Ασιατικών τίγρεων (Ινδία – Κίνα) αναμένεται να αυξήσει κατακόρυφα τον Τουρισμό της γηραιάς Ηπείρου. Σ’ αυτό, αν προστεθεί και η μελλοντική λειτουργία της Ελεύθερης Ευρωατλαντικής Αγοράς (TTIP) υποδεικνύει λαμπρό πεδίο δράσης του Τουρισμού. Η Ελλάδα μπορεί να συνεισφέρει στην Ευρωπαϊκή ανάπτυξη, με τις μεγαλύτερες επενδύσεις στον Τουρισμό στρατηγικού χαρακτήρα για όλη την Ευρώπη (Κρουαζιέρα – Παράκτιο Μέτωπο – Ελληνικό – Αεροδρόμια).

β) του τομέα της Έρευνας και Αξιοποίησης των Ενδογενών Πηγών Ενέργειας και σπάνιων γαιών.

Το ενεργειακό κόστος, θα βοηθήσει στην αναγέννηση της Ευρωπαϊκής Βιομηχανίας. Και οι σπάνιες γαίες που είναι στο Ευρωπαϊκό υπέδαφος, θα βοηθήσουν καταλυτικά στην ανάπτυξη της ανταγωνιστικότητας στον τομέα παραγωγής προϊόντων της ψηφιακής οικονομίας.

Πολλές ιδιωτικές επενδύσεις στρατηγικού χαρακτήρα, δεν χρειάζονται εγγύηση οικονομική. Αν όμως τις εντάξουμε στην λίστα στρατηγικών επενδύσεων του Πακέτου Γιούνκερ (χωρίς πρόβλεψη επιδότησης από το πακέτο Γιούνκερ) ενισχύουμε την βιωσιμότητα και επιλεξιμότητα υποδομών δημόσιου χαρακτήρα π.χ. δημόσιες υποδομές στο λιμάνι του Πειραιά, μέσα στο πλαίσιο της ανάπτυξης της COSCO και του ορισμού του Πειραιά ως Home Port για Κρουαζιέρες. Ας το προσέξει δεόντως αυτό ο Δήμαρχος Γιάννης Μώραλης.

Πώς προλαβαίνουν να γίνουν αυτά;

Ο ΣΕΒ, ο ΣΕΤΕ κ.λπ. με το Υπουργείο Ανάπτυξης. Όσο πιο καλά τεκμηριωμένα, αλλά με ανοιχτό μυαλό.

Αυτή η κρίση και οι εμπειρίες της, πρέπει να κεφαλαιοποιηθεί στο καινούργιο μας ξεκίνημα για ανάπτυξη, που επιχειρείται τον τελευταίο χρόνο: τα ευρωπαϊκά πακέτα οικονομικής στήριξης, δεν είναι για τον ατομικό μας πλουτισμό. Είναι για δημιουργία επενδύσεων με πολλαπλά και (σε πολλές περιπτώσεις) ταχύτατα πολλαπλασιαστικά οφέλη για την απασχόληση και την ανάπτυξη στην χώρα μας.

Αυτού του είδους οι επενδύσεις, θα αυξήσουν τα έσοδα του κράτους, η απασχόληση θα φέρει ασφαλιστικές εισφορές, αγοραστική ικανότητα του πολίτη, σταθερό οικονομικό περιβάλλον. Όλα τα άλλα είναι ελεημοσύνες παλαιάς και βραχύβιας κοπής.

* Η κα Νίκη Τζαβέλα είναι πρώην Ευρωβουλευτής

ΠΗΓΗ: http://www.capital.gr/News.asp?id=2256087